pukać

pukać
Pukać do czyichś drzwi, do (drzwi) jakiegoś urzędu «nieśmiało prosić kogoś o coś, zabiegać o coś u kogoś lub próbować coś załatwić w jakimś urzędzie»: ZDM w latach 1997–1999 występował do zarządu miasta o przyznanie pieniędzy na rozpoczęcie programu poprawy stanu wiaduktów w Warszawie. Jednak pukanie do samorządowych drzwi wymiernych efektów nie dało. ŻW 12/02/2002.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • pukać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, pukaćam, pukaća, pukaćają {{/stl 8}}– puknąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, pukaćnę, pukaćnie, pukaćnij, pukaćnął, pukaćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} uderzając czymś w coś… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pukać — ndk I, pukaćam, pukaćasz, pukaćają, pukaćaj, pukaćał puknąć dk Va, pukaćnę, pukaćniesz, pukaćnij, pukaćnął, pukaćnęła, pukaćnęli, pukaćnąwszy 1. «uderzając lekko czymś w coś, powodować odgłos; stukać, kołatać» Pukać do drzwi, do okna, do pokoju.… …   Słownik języka polskiego

  • pukać się – puknąć się — {{/stl 13}}{{stl 7}} uderzać się w coś; stukać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Pukać się w łokieć, w kolano. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pukać się — pot. Puknij się, stuknij się w czoło, w głowę, posp. w łeb «słowa kierowane do osoby, która mówi głupstwa»: Maniuś, ona mi się nawet podoba. – Co? – zdumiał się Paragon. – Widziałeś, ma ładne oczy. – Puknij się w głowę. Detektyw nie musi mieć… …   Słownik frazeologiczny

  • puknąć — → pukać …   Słownik języka polskiego

  • пукать — аю лопаться, испускать газы , пучить, укр. пукати, пукнути лопнуть , блр. пукнуць упасть с шумом , цслав. пѫкнѫти лопнуть , болг. пукна, сербохорв. пу̏кне̑м, пу̏ħи лопаться, прорваться , словен. pȯkniti, ро̣̑knеm, pȯčiti трещать, извергаться ,… …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • Mapatumumab — ? Monoclonal antibody Type Whole antibody Source Human Target TRAIL receptor (death receptor 4) Clinical data Pregnancy cat.  ? Legal status …   Wikipedia

  • delikatnie — delikatnieej przysłów. od delikatny a) w zn. 1: Delikatnie zrobiona koronka. Delikatnie malowane (rzeźbione) rysy twarzy modelki. b) w zn. 2: Delikatnie pukać do drzwi, stąpać po schodach. Delikatnie wytknąć komu błędy postępowania. c) w zn. 3:… …   Słownik języka polskiego

  • drzwi — blp, D. drzwi «ruchome zamknięcie otworu wejściowego do budynku lub jakiegoś wnętrza; sam ten otwór» Drzwi boczne, główne. Drzwi wejściowe, kuchenne. Drzwi do pokoju, do holu, do gabinetu. Drzwi od szafy, od kuchni, od pokoju. Drzwi na schody, na …   Słownik języka polskiego

  • pukanie — ↨ pukanie się n I rzecz. od pukać (się) …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”